بلندگو ایده آل

بلندگو ایده آل


یک تراگذار یا بلندگو ایده آل از نظر آکوستیکی دارای مشخصات ذیل است:

1- کارآیی الکترو آکوستیکی نزدیک به 100% باشد.
2 - یکتایی صدای زنده و صدای تولید شده توسط بلندگو. بازداده Output فرکانس های خروجی در بازه فرکانس های قابل شنیدن گوش انسان باشد. اگر فردی در اتاق دیگر، امواج صوتی ایجاد شده توسط تراگذار را شنید نوع فرکانس کاملا مطابق با فرکانس های زنده تولید شده باشد.
3 - در بازداده فرکانسی دیستورشن یا هارمونیک برمبنای تی اچ دی داخلی نسازد ، همچنین مدیلاسیون داخلی در داخل دستگاه ، تراگذار تابیدگی امواج ایجاد نکند.
4 - باسازی سیگنال های ورودی درداده INPUT ، عبوری یا پایدار به همان شکل در تراگذار یا بلندگو باشد.
5 - توانایی بلندگو در انتشار بدون زاویه امواج صوتی ، که به دلیل وجود مگنت یا همان آهن ربا ، محدودیتی در تولید امواج صوتی توسط بلندگوها بوجود می آید.
بلندگو ایده آل باید قادر باشد صوت را دراطراف خود مستقل از راستای بخصوصی منتشرکند.
بلندگو ایده آل با در نظر گرفتن بازداده یا آکوستیکی که مد نظر است تا حد امکان کوچک و سبک باشد.

با این تعاریف حتی یک تراگذار که دارای تمام خواص بالا باشد طراحی نشده ، از میان بسیاری ازمدل هایی که تا به حال ساخته شده برای تششعع انرژی صوتی در هوا دو نوعی که از همه برتر است عبارتند از:
1 - بلندگوی دینامیکی ( بلندگو با تابش مستقیم)
2 - بلند گوی بوق دار ( که درایور یونیت داشته و قیفی شکل است)